تاحالا شده با یه اثر آشنا بشید که عمیقا برای شما،حس آشنایی داشته باشه؟ بهش احساس نزدیکی کنید،طوری که انگار اون داستان رو با همه ی آدمهاش،قبلا یه جایی دیدید و میشناختید؟ انگار توی قسمتی از قلب و روح شما زندگی میکردن؟
تا حالا شده اثری رو پیدا کنید که حس کنید انگار دقیقا برای خود شما ساخته شده،چیزی بوده که همیشه دنبالش بودین و حتی حسرت بخورید که:هی! من چرا زودتر از این،اینو نمیشناختم؟!🥲
سریال ایسان برای من دقیقا همین بود.
نجیبترین و اصیل ترین داستانی که تابحال شنیدم.
